Reisverslag - Malawiaanse bruiloft en bezoek projecten

30 maart t/m 8 april 2016 / Wendy Vreekamp


Aangekomen op de plek van bestemming is het duidelijk dat wij ons begeven in Afrika, de temperatuur is ongeveer 30 graden... zweten dus. Onze slaapplek is op het compound bij onze vrienden, de familie Mondjeza. Genietend van het berglandschap, de kleurige vogels en de vrolijke mensen. Het is toch altijd bijzonder als je in een land komt wat totaal anders is als die van ons en je er toch zo thuis kan voelen. Heerlijk, ik hou van Malawi!

Na een dagje te zijn bijgekomen van de reis, ben ik onderweg naar Annette (ongeveer 1 uur rijden). In Malawi zijn de afstanden van de ene naar de ander plaats vaak lang. En niet alle wegen zijn altijd even goed, een paar uur in de auto of mini bus hobbelen is heel normaal. Daarbij wordt ook vaak met elkaar meegelift en dan zit de wagen maximaal vol.

Ik blijf de nacht voor de bruiloft bij Annette en twee vriendinnen slapen, want de volgende ochtend heel vroeg mag ik Annette haar haar en make-up verzorgen. Aangekomen op de plek van bestemming gaan we 's middags naar de kerk om de trouw ceremonie/ danspasjes door te nemen. Het was een leuke en gezellige middag waarin de heupen lekker zijn losgekomen. ;-)

Die nacht slapen wij gezellig met vier dames bij elkaar.....het is laat, we gaan gauw slapen. Met op de achtergrond het gejank van straathonden vallen wij in slaap.
4 uur 's morgens! de WEKKER! Dat was een kort nachtje....sterker nog, het is nog nacht. Maar het is feest dus aan de slag. Na tutten, ontbijten, foto's maken en een te laat komende fotograaf, zijn we op weg naar de kerk. De dienst zou om 8 uur beginnen, maar dat werd 9 uur ha..ha..ja dat kan gewoon in Malawi daar kijken ze niet op een uurtje.




Het is een mooie dienst, waarin Annette en Chimembe de zegen van God over hun huwelijk hebben ontvangen. Na de dienst rijden we door naar een gastenhuis waar wij eten en drinken. Waar ook even een flinke regenbui valt (het is namelijk einde van het regenseizoen). Voor het eerst dat ik mee maak dat het regent terwijl ik in Malawi ben.

's Middags waren wij met heel veel mensen bij elkaar om de bruiloft te vieren. Dit gaat heel anders dan bij ons in Nederland. Kort gezegd, muziek, veel swingen met de heupen, cadeaus en geld worden al dansend gebracht en gegooid. Tussendoor hebben wij heel Nederlands een sketch gedaan over cultuurverschillen. Of ze het allemaal begrepen weten wij niet maar wij hebben in ieder geval wel lol gehad.

Het was bijzonder leuk om mee te maken!




Op bezoek bij de verschillende projecten:

In de dagen erna hebben wij ook het een en ander bezocht. Zo zijn wij de werkplekken gaan bezoeken voor ons nieuwe project waar wij deze zomer aan de slag hopen te gaan. Dit is helemaal in het zuiden van Malawi. Het landschap is er anders als gewend, geen berg te bekennen helemaal vlak en nog warmer. De weg er na toe is lang 3 uur rijden door de bergen. In de ochtend maken we eerst een uitstapje naar een wildpark die op onze route ligt. Samen met nog een aantal Nederlanders die ook op bezoek zijn worden wij in een grote vierwiel aangedreven junglewagen door het park heen gereden. Alvorens enige instructies zoals, niet uit te stappen tijdens de 2 uur durende rit en niet tè luidruchtig te zijn, nou dat moet wel lukken...op zoek naar de olifanten! Het zat niet helemaal mee want de dieren hadden blijkbaar geen zin zich te laten zien. Wij hebben vooral veel impala's gezien, een aantal apen en wegduikende nijlpaarden... maar ja die olifanten. Je zou zeggen die zie je niet over het hoofd maar helaas hebben wij alleen hun poepsporen gezien. En om ons verhaal spannend te maken kregen we ook nog een lekke band en die moest gefikst worden in het wild. Ja dan moesten we toch uitstappen en stonden wij daar toch even heel stoer, met de adem van de olifant in onze nek en onze bananen in de aanslag om eventueel aanvallende apen van ons te weren. Het was een leuke toer door het park waar we mochten genieten van de Afrikaanse natuur. Na een hapje eten hebben wij onze weg vervolgd naar het nieuwe project voor deze zomer in het gebied Nsanje. De gemeente waar wij een dorpshuis/kerk gaan bouwen bestaat nu alleen uit een gemeente onder een boom.


Daar aangekomen worden wij al zingend opgewacht door heel veel nieuwsgierige mensen die de azungu's (blanken) wel willen zien. Wij krijgen een toespraak en bekijken de plek waar alles gaat gebeuren. Er is alleen helemaal geen water te vinden in de omgeving, voor drinkwater moeten de mensen wel 2 km lopen en de dichtstbijzijnde rivier is 4 km verderop (en daar bevinden zich ook krokodillen).
Het begint inmiddels donker te worden, tijd om te gaan. Wij gaan ook nog kijken bij onze slaapplaatsen en het andere project 40 km verderop. Het ziet er allemaal veelbelovend uit en nog wat punten om over na te denken hoe wij het het beste aan kunnen gaan pakken.

Onze een na laatste dag zijn wij ook nog bij vorige projecten wezen kijken. Zo hebben wij gekeken bij een irrigatie/landbouw project van Stefanos (opvang voor weeskinderen). Maar wij zijn ook terug gegaan naar het project van ons in 2014, de kerk in Namapingo en Saidi die nu helemaal klaar is, waar we al zingend werden wij ontvangen in de kerk. Zelfs onze vlaggetjes hangen in de kerk, echt hartverwarmend om te zien hoe blij ze zijn en dat het werk ook echt af is gekomen.

We bekijken ook de waterput en de maismolen waar toen alleen nog was gewerkt aan de fundering staat er nu een compleet gebouw met maismolen erin. Nu alleen nog de stroom aanleggen, dit laat nog op zich wachten. Dus we hebben gelijk een bezoekje gedaan aan de energiemaatschappij en hopen als wij terug komen in augustus dat het functioneert. Soms heb je gewoon wat meer geduld nodig en dat is best lastig als je een Nederlander bent ha..ha.





Op de terugweg zien wij dat er op verschillende plekken dat de oogst mislukt is door de droogte. Er dreigt hongersnood in verschillende gebieden. Terwijl wij in de kerk zelfs nog allerlei eten mee hadden gekregen, omdat ze zo blij en dankbaar zijn dat wij ze hebben geholpen en dat terwijl zij zelf het met heel weinig moeten doen.

Weggeven uit dankbaarheid...........daar word je stil van.

Groet, Wendy Vreekamp (werkgroep lid)







Vragen kunt u uiteraard altijd stellen!!! info@hoevelakennaarmalawi.nl.